Sinds haar echtgenoot Rei twaalf jaar eerder spoorloos verdween, woont Kei samen met haar tienerdochter in bij haar moeder. Ondanks een affaire met een getrouwde man kan ze Rei niet uit haar hoofd zetten. Haar enige aanwijzing is een woord in zijn dagboek: Manazuru.
Bij haar bezoeken aan dit kuststadje ontmoet Kei een raadselachtige vrouw. Weer thuis kan ze Manazuru niet uit haar hoofd krijgen. Vindt ze daar haar echtgenoot terug? En is de vrouw echt, of bestaat ze alleen in Keis verbeelding?
Hiromi Kawakami focust zich op Keis emotionele confrontatie met haar herinneringen, en net als in De tas van de leraar en Nakano’s handel in oude rommel doet ze dat in gevoelig en suggestief proza. |
