ADEMBENEMING

Roodverschuivingen, godbewareme, zo-
waar stijg ik in het zadel van verte naar
schijngestalten van verleden en toekomst,
kan ik op alle hoogten over alle aarde met
alle snelheden alle routes vleugels geven,
zie: landschappen, gebouwen, lichamen,
er is niet langer een onder of boven, alles
lichtgeworden gaat zweven en cirkelen,
pretparken, taxi’s, shoppingcentra, flats,
kastelen, ondergesneeuwde tuinstoeltjes,
modderlawines, overstromende rivieren,
Waterloo, Hiroshima, Auschwitz, Berlijn,
panisch krijsende mensen, priesters, à la
carte, een lezende man, carnavalstoeten
op stelten, nachtmerries, zinsbegoochelingen,
spiegels, beeldenmagma’s van mijn leven,
van de hele mikmak, als druipende ijslaagjes
op elkaar; en zienderogen zonneklaar wordend
ontwaar ik onontkoombaar een opengewaaid
utopisch raam waarin geheel en alles zicht baart,
dat mij zomaar naar mijn naaktste tijd verzet,
tot ik een godverlaten helderziend idee word,
uitgaand in de zwarte staar van de dood, van-
zelfsprekend vervallend tot de vroegste leegte.